evdeki piyano

Resimleyen: Gönül Ayar Ünal
Ben bir piyanoyum, en yumuşak, en sert sesleri çıkaran,
Sabırlı, ağır bir çalgıyım, aynı yerde durmaktan sıkılmayan.
Biri tuşlarıma basmadığında, işte yalnızca o zaman...
Paslandığımı hissederim, işe yaramıyor muyum acaba, derim.
Sonuçta bir kedi, bir kuş ya da bir insan olmayabilirim
Canlı değilim ama içinden müthiş sesler çıkan bir müzik aletiyim.
Eve ilk getirildiğim günü anımsıyorum, sanki şenlik vardı
Beni evin iki kızından büyüğüne, Zeynep’e almışlardı.
Tuşlarıma yetişebilsin diye, özel tabure yaptırmıştı babası.
Zeynep gerçekten müzik kulağı olan, yetenekli bir çocuktu.
Haftada iki gün bir öğretmen gelirdi, coşkulu mu coşkulu.
Yan yana oturur, neşeyle tuşlarıma basarlardı, keyifle.
Hızla geliştirdi becerisini Zeynep, öğretmeniyle birlikte.
Tam ayak pedallarına sıra gelmişti ki bu çalışmalar durdu.
Kızcağız artık yanıma yöreme uğrayamaz oldu.
Karşımdaki bilgisayar masasına asık suratla kuruldu.
Neler oluyor, dedim, müzikle dolu eski neşeli günleri özledim.
Meğer Anadolu Lisesi sınavları varmış, en sonunda öğrendim.
Karşısına dönüşümlü olarak matematik ve fizik öğretmenleri oturdu.
Çok bunalınca ağlıyordu Zeynep, anne babası kızıyordu.
İkisi de içinde ne fırtınalar koptuğunu anlamıyordu.
Gelip tuşlarıma dokunsa rahatlayacaktı, onlar bunu bilmiyordu.
Bir gün anne, “Madem kimse çalmıyor, satalım bu piyanoyu” dedi.
“Salonda çok yer kaplıyor, kurtulalım şundan,” diye üsteledi.
Benim ruhsuz bir ahşap parçası olduğumu düşünüyordu besbelli.
Oysa bu evden gönderilme düşüncesi bile kahretmişti beni.
O anda tuşlarıma ve kalbime bir şeyler saplanmıştı sanki!
Uzun zaman önce bir fabrikada, kardeşlerimle birlikte üretilmiştim.
Bir mağazaya götürüldüğümde, en son satın alınan piyano bendim.
Çünkü küçüktüm, diğerleri gibi kuyruklu, parlak ve gösterişli değildim.
Ama bir gün mağazaya, Anne ve Baba gelmişti,
Bütün piyanoları tek tek incelediler.
Paraları beni almaya ancak yetiyormuş, satıcıya öyle söylediler.
Mağazadan onlarla çıktığımda ne mutlu olmuştum!
Şimdiyse bu aile için bir değerim kalmamış mıydı?
Onlar konuşadursun, küçük kız Öykü atıldı,
“Hayır piyanoyu satamazsınız, o yalnızca ablamın değil,
Ben de çalmak istiyorum” dedi.
Zeynep ise, “Evde bir piyano olması ne kadar güzel bir şey.
Sınav yüzünden bıraktım, ama çalacağım, sattırmam,” diyerek onu destekledi.
Anne ile Baba birbirlerine baktılar. “Tamam,” dediler, “Kalsın o zaman,
Zamanında az para vermedik, bir işe yarasın aman!”
Mutluluktan uçuyordum yaşasın, satmayacaklardı beni!
En sonunda anlamışlardı büyük ve küçük kızları sayesinde değerimi.
Zeynep, kardeşine önce notaları, sonra bütün bildiklerini tek tek öğretti.
Bazen kavga etseler de unutamadığım zamanlardı, çoğunlukla keyifli.
İşte, o günden beri bildiğim, benim yerim bu evin salonudur.
Burası, kızların parmaklarından süzülen melodilerle doludur.
Aradan yıllar geçti, Mozart, Chopin çalmaya başladılar, bir de Strauss,
Herkes anlasın ki müzik derya denizdir, kocaman bir okyanus...
*Bu etkinliği Burcu Şengün Erturgut hazırladı.
KONU:Zeynep ve Öykü’nün evlerindeki piyanoya sahip çıkmaları ve müziğin hayatlarındaki yeri anlatılmaktadır.
TEMA: Müziğin önemi.
ANAHTAR KELİMELER: Piyano, müzik, aile, kardeşlik, sanat, paylaşım
KIPIR KIPIR DÜŞÜNCELER:
Sen Zeynep’in yerinde olsaydın derslerine ve müziğe nasıl zaman ayırırdın?
Bu fabldan çıkardığın ders nedir?
Sence insanın sevdiği etkinliklere zaman ayırması neden önemlidir?
Evindeki eşyalar konuşabilseydi hangisiyle sohbet etmek isterdin?
Bir eşyanın değeri yalnızca fiyatıyla mı ölçülür?
KIPIRDATAN ETKİNLİKLER:
Kahramanları Tanıyorum
Aşağıdaki kahramanların özelliklerini yazalım.
Piyano: ...................................................................
Zeynep: ...................................................................
Öykü: ......................................................................
Anne ve baba: ...........................................................
Şimdi düşünelim: Hikâyedeki hangi kahramanın davranışını daha çok beğendin? Neden?
....................................................................................
....................................................................................
Hayal Et, Çiz, Anlat!
Piyanonun en mutlu olduğu anı düşünelim. Bu anı resmedelim ve resmimize bir başlık bulalım.
Resmimin başlığı: .......................................................
Resmimde neler oluyor?
....................................................................................
....................................................................................



Yorumlar